Trauma of Postnatale PTSS

De periode rondom je zwangerschap en de geboorte van je kindje is vaak een een hectische periode waarin belangrijke levensgebeurtenissen elkaar in rap temp opvolgen: een nieuwe baan, trouwen, zwanger worden, verhuizen, verbouwen en moeder worden. Als je deze gebeurtenissen combineert met slaapgebrek, hormonen en de verantwoordelijkheid die je als kersverse moeder ervaart, dan is het niet zo gek dat je soms aan jezelf gaat twijfelen en er nare gedachten aan deze periode ontstaan.

Gelukkig merken de meeste vrouwen dat na verloop van tijd de nare gedachten over de periode rondom hun zwangerschap en/of bevalling afnemen. Voor moeders die last blijven houden van negatieve gedachten, is het belangrijk dat zij op tijd om hulp vragen.

Een op de vier vrouwen kijkt drie jaar later nog negatief terug op de bevalling, slechts 2% hiervan krijgt de officiële diagnose PTSS (post traumatische stress stoornis) en wordt hiervoor behandeld. Voor het merendeel van deze moeders volgt geen diagnose en daarmee ook geen hulp. Hun dagelijks leven wordt echter wel in meer of mindere mate beïnvloed door negatieve gedachten, ze zitten niet lekker in hun vel, zijn snel emotioneel en kunnen zelfs psychische klachten ontwikkelen. Niet alleen voor de vrouw zelf heeft het impact op haar leven, ook de relatie met haar partner kan hierdoor onder druk komen te staan en zelfs het hechtingsproces met de baby kan negatief worden beïnvloed.

Het is voor een ander niet te zeggen of jouw bevalling een traumatische ervaring is, dit ligt eraan hoe jij het ervaren hebt en heeft vaak te maken met het verschil tussen wat je verwacht van de bevalling en hoe het daadwerkelijk verloopt. Naast medische ingrepen, kan ook de manier waarop een behandelaar (bijv. gyneacoloog, verloskundige) tijdens of na je bevalling tegen je praat aanleiding zijn tot een trauma.

Er is een aantal risicofactoren voor postnatale PTSS, in veel gevallen is er sprake van een combinatie van subjectieve en objectieve factoren die leiden tot postnatale PTSS:

  • een korte of juist lange bevalling
  • zeer pijnlijke bevalling
  • inleiden van een bevalling
  • slechte pijnverlichting
  • controleverlies
  • medische ingrepen
  • traumatische bevalling of noodgevallen (bv. keizersnede)
  • houding van de behandelaar
  • niet gehoord worden tijdens de bevalling
  • bang zijn voor de veiligheid van de baby
  • als de baby gezondheidsproblemen heeft of erger
  • als de baby in het ziekenhuis moet blijven
  • tekortschietende postnatale zorg
  • eerder trauma (bijvoorbeeld tijdens de jeugd, eerdere bevalling, huiselijk geweld of negatieve seksuele ervaring)

Overigens, een ander belangrijk -onderkend- probleem is dat ook partners getraumatiseerd kunnen raken door een bevalling. Professionele zorg is ook voor deze partners essentieel om toekomstige problemen te voorkomen.




'Ik keek zo uit naar de bevalling, maar het was een hel.'





'Ik had geen controle over mijn lichaam, ik vond het verschrikkelijk.'